Grondstofzekerheid en duurzame economische ontwikkeling in 2030
Schokkend Samen
Deze wereld van hoge welvaartsstijging en sterke bevolkingsgroei kent -niet toevallig- ook de grootste toename van de vraag naar voedsel en grondstoffen. Door alle registers open te trekken -innovatie, verduurzaming en efficiëntievergroting- wordt aan die vraag tegemoet gekomen zonder dat dit leidt tot extreme prijsstijgingen; een energiecrisis blijft uit en de voedselzekerheid is gegarandeerd. Landbouwsubsidies en importheffingen op agrarische producten verdwijnen, waardoor er vrij kan worden gehandeld. Er is een groot nadeel: het milieu is er niet echt beter van geworden. De CO2-uitstoot neemt in 2030 nog altijd toe, ondanks dat de OECD-landen zich houden aan de gemaakte afspraken en ook ondanks de forse toename van hernieuwbare energie en het opvangen van zo’n 10% van de CO2-uitstoot van gas.
Dynamisch Divers
In Dynamisch Divers neemt de schaarste aan grondstoffen toe, zonder dat er constructief naar oplossingen wordt gezocht. Nationale en internationale spanningen zijn er niet alleen op etnische en religieuze vlakken, maar ook schaarste aan natuurlijke hulpbronnen leidt tot conflicten tussen landen en regio’s. Er is maatschappelijk en politiek weinig aandacht voor langetermijnproblemen, omdat de internationale situatie fragiel is en daardoor prioriteit heeft. Relatief voordeel van deze wereld is dat zowel de economische groei als de bevolkingsstijging laag uitvalt. Dit legt een minder groot beslag op natuurlijke hulpbronnen. Maar de problemen met betrekking tot de grondstoffenvoorziening blijven groot en aan duurzaamheid wordt al helemaal geen aandacht besteed.
Trage Twist
De scheiding tussen Oost en West is ook duidelijk zichtbaar in de toegang tot grondstoffen. Wie de schaarse bronnen (voedsel, land, water, grondstoffen) in de wereld beheert, heeft meer invloed op de wereldeconomie. Voedselzekerheid en voedselveiligheid zijn, evenals andere natuurlijke hulpbronnen, van strategisch belang in de machtsverhoudingen en het krachtenspel tussen de machtsblokken. De toenemende behoefte aan energie wordt vooral door fossiele brandstoffen ingevuld. Tot 2030 is dat in ieder geval nog goed te doen. Maar een constructieve langetermijnoplossing ontbreekt. Duurzaamheid is een zaak van economische veiligheid: het zekerstellen van de materiële productievolumes is belangrijker dan het milieu. Pappen en nathouden en wachten op betere tijden, dat is ongeveer het devies in dit scenario.
Vloeiend Vooruit
Op weg naar een duurzame wereld. Zo kan dit scenario het best worden omschreven. We zijn er nog niet, in 2030, maar we zijn op de goede weg. De wereld heeft duurzaamheid hoog in het vaandel en dit gaat (nog) niet ten koste van de economische groei. Maar de grens komt in zicht: in een nog sneller tempo overschakelen naar een duurzame samenleving lukt alleen als eerst wordt geïnvesteerd. Zulke oplossingen komen via overleg tot stand, maar in deze op consensus gerichte wereld worden de problemen niet altijd even voortvarend aangepakt. Er is sprake van gereguleerde voedselzekerheid, maar voor problemen met betrekking tot grondstoffenschaarste en klimaatveranderingen zijn nog geen sluitende oplossingen gevonden.